Sint-Martinus 

Uit de inzendingen van Sint-Martinus kozen Het Stadsmus en de Erfgoedcel voor de inzending van Nathalie Warnants: een schilderij van de Hasseltse schilder Jan Joseph Van Brabant, gekocht door haar grootvader Joseph Warnants.  Je kan het schilderij van 4 tot 16 december 2011 bewonderen in Het Stadsmus.

Familie_Warnants,_Erfgoedkoningen_van_Sint-Martinus

Dit is het verhaal.

Dit schilderij van de Hasseltse schilder Jan Joseph Van Brabant behoorde toe aan Joseph Warnants (1893 - ?), de grootvader van Nathalie Warnants. Haar grootouders hadden heel wat schilderijen van Hasseltse schilders aan de muur hangen, maar dit schilderij had een speciale plaats. Het heeft altijd in de ‘goede’ salon gehangen.

Kunstschilder Jef Van Brabant (1871 - 1941) had een schrijnwerkerij en ijzerhandel in de Demerstraat in Hasselt. Schilderkunst was zijn hobby. Hij schilderde vooral aquarellen en olieverfschilderijen, met als onderwerp de natuur en steegjes in Hasselt.

Joseph Warnants kocht het schilderij vermoedelijk nadat hij in 1935 van Tongeren naar Hasselt verhuisde. Hij was heel erg aan het schilderij gehecht. Het verhuisde jaren later mee naar het rusthuis Salvator in Hasselt.

Nathalie Warnants heeft het schilderij altijd bijzonder gevonden, niet alleen omdat het aan haar grootvader toebehoorde. Voor haar is dit Hasseltse stadsgezicht uniek en ongewoon omdat het iets heel anders afbeeldt dan de gebruikelijke landschappen of burgerwoningen. In de familie wordt verteld dat het om een schilderij van de oude Hasseltse gasfabriek gaat. Maar klopt dit ook?

Oude postkaarten en plannen van de eerste en tweede gasfabriek in Hasselt wijzen inderdaad uit dat het om de eerste gasfabriek gaat. Deze werd in 1856 door de Brusselse industrieel Alphonse Bodart in opdracht van de stad gebouwd op de hoek van de Demerstraat, de Witte Nonnenstraat en de (latere) Martelarenlaan. Dit terrein was vrijgekomen na het slopen van de oude stadswallen. Vanuit de gasfabriek werd in 1856 een ruim vier kilometer lange gasleiding aangelegd om 92 openbare gaslantaarns van brandstof te voorzien. Maar de productiecapaciteit van deze fabriek was niet groot genoeg. In 1911 begon de concessiehouder daarom met de bouw van een nieuwe, grotere gasfabriek in de Armand Hertzstraat, vlakbij de gelatinefabriek.

Omdat het stadsmuseum zelf geen weet heeft van afbeeldingen van de eerste gasfabriek, is dit schilderij ook voor het museum heel bijzonder.

Reageer op dit verhaal...