home
Home  » Sarah De Baerdemaeker (Rapertingen)

Rapertingen 

Uit de inzendingen van Rapertingen kozen Het Stadsmus en de Erfgoedcel voor de inzending van Rudi en Sarah De Baerdemaeker: voorwerpen, brieven, foto's en zelfs een bebloed doekje van de gebroeders Adons, minderbroeders en missionarissen in China in de jaren 1920-1951. Je kan die van 17 juli tot 21 augustus 2011 bewonderen in Het Stadsmus.

Sarah_De_Baerdemaeker,_erfgoedkoningin_van_Rapertingen

Dit is het verhaal.

 

Rudi is de achterkleinzoon van de zus van de gebroeders Adons en Sarah de achterachterkleindochter. De gebroeders Adons zijn een begrip in Hasselt, en zeker in Runkst, waar in 1953 een monument voor de moeder en de vier broers opgericht werd en waar een Paters Adonsstraat is.

Het gezin Adons telde tien kinderen, waarvan één meisje (eigenlijk twee meisjes, maar Maria Adons is overleden bij de geboorte), Charlotte. Zij was de overgrootmoeder van Rudi. Vier van de zonen traden in bij de minderbroeders en trokken als missionaris naar China. Daar kwamen twee van de vier zonen om. In 1922 werd pater Julianus met meer dan 70 messteken om het leven gebracht tijdens opstanden. Enkele jaren later, in 1931, werd pater Marinus neergeschoten aan een rivier. Het is zijn lijnwaad dat bewaard werd. In 1951 stierf pater Hubertus een natuurlijke dood in China. Pater Eliseus keerde in 1951 terug naar België en ijverde in Hasselt samen met vele andere Hasselaren voor de oprichting van een monument voor zijn broers.

Op dat moment waren de broers al een fenomeen in Hasselt. Al sinds de start van hun missie werd er regelmatig over hen bericht in Het Belang van Limburg. De familie Adons was gekend als bijzonder gelovig en de missie van de broers kwam geregeld in het nieuws. De moeder van de gebroeders Adons, Victorina Thijs, is een rechtstreekse nicht van de Heilige Amandina van Schakkebroek. Een anekdote die het sterke geloof van de familie kan aantonen is de volgende. Vader Adons werkte voor stokerij Plateel als rentmeester. Toen hij zijn kinderen naar het Sint-Jozefscollege stuurde, stoorde dat zijn baas. Die vroeg hem om zijn kinderen naar het atheneum te sturen, wat hij weigerde. Vader Adons werd daarop ontslagen.

De familie Adons heeft de herinnering aan de vier gebroeders altijd zeer levendig gehouden. Niet alleen door de oprichting van het monument, maar ook in het zorgvuldige bewaren van de vele voorwerpen, briefwisseling, de foto’s en het bebloede doekje, dat afkomstig zou zijn van het sterfbed van pater Marinus. Zijn broer, pater Hubertus, heeft als getuige de naam van zijn broer op het doek geschreven.

Zus Charlotte Adons gaf het door aan haar oudste dochter, Louisa Frees, die het op haar beurt ook aan haar oudste dochter gaf: Marie Thérèse Vandevenne. Die laatste gaf het, kort voor haar overlijden in 2008, aan Rudi. Rudi heeft zijn heeroom Eliseus ook nog gekend. Hij was 17 jaar toen Eliseus stierf in 1980. In de familie werden ook vele verhalen verteld over de missionarissen en Rudi raakte gebeten door het hele verhaal: “Ik had ervoor al veel interesse in alles dat met het verleden van mijn familie te maken had. Ik ben al 20 jaar bezig met de stamboom van de familie De Baerdemaeker en ben al terug geraakt tot medio 16de eeuw. Daarvoor ben ik door heel het land gereisd en zijn er soms onverwachte verhalen naar boven gekomen. Mijn moeder vertelde mij ook altijd over haar familie en ik kende de geschiedenis van haar vier ooms. De wilskracht, moed en zelfopoffering werd daarbij steeds benadrukt. De broers hebben hierbij een stukje geschiedenis geschreven.” 

Reageer op dit verhaal...

banner