Sint-Jansheide 

Uit de inzendingen van de wijk Sint-Jansheide kozen Het Stadsmus en de Erfgoedcel voor de tekening op papier ‘Molto Rapido per une citadire di Bruxelles’ uit 1966 van de hand van de Belgische kunstenaar en schrijver Eduard Léon Théodore Mesens (1903-1971).

Deze tekening werd ingezonden door Luc Leën, kleinzoon van Eugeën Leën, de oprichter van de Hasseltse drukkerij Leën. Je kan het kunstwerk van 20 november tot 17 december 2010 bewonderen in Het Stadsmus.

Luc_LeŽn,_met_tekening_van_E.L._Mesens

Dit is zijn verhaal.

Op dit moment hangt de tekening bij Luc Leën in de zitkamer, naast andere werken, die voor hem eerder een persoonlijke waarde hebben. Hij is het werk doorheen de jaren steeds meer gaan appreciëren. Voor hij het mee naar huis nam, hing het in het huis van zijn vader. Die had het meegenomen uit het pand van Drukkerij Leën aan de Zuivelmarkt, tegenover het begijnhof.

“Het werk heeft jarenlang in de garage van de drukkerij gehangen, tegenover het begijnhof”, vertelt Luc Leën. “Die garage stond altijd open en passanten op straat konden binnenkijken. Op een dag stapte Urbain Mulkers, de toenmalige directeur van het Provinciaal Centrum voor Beeldende Kunst, de drukkerij binnen en hij wees mij op de waarde van de tekening. En dat het misschien niet zo’n goed idee was om een Mesens zo voor het grijpen op te hangen. Vanaf dat moment had mijn vader het bij hem thuis hangen.”

De tekening zal hem altijd doen denken aan de ritten naar Brussel, waar hij samen met zijn vader leveringen deed. Hij wachtte altijd in café Le Petit Rouge, een artiestencafé op de Spanjeplaats tussen het Centraal Station en de Grote Markt, op zijn vader. Daarvoor ging hij meestal nog een film meepikken. Het café was een trefpunt voor artiesten. Het was daar dat hij de tekening kreeg van de kunstenaar: “In 1966 had ik een afspraak met mijn vader in artiestencafé Le Petit Rouge. Omdat ik te vroeg was, zat ik te wachten naast een mij onbekende heer. We dronken samen een biertje. Op een gegeven moment zei hij me dat hij iets voor me wilde tekenen. Ik moest aan de cafébaas papier en tekenmateriaal vragen, wat ik ook kreeg. Het was een beetje zoals de Hasseltse kunstenaar Van Campenhout, die in ruil voor een pintje of een koffie een karikatuurtje maakte in cafés in Hasselt. De patron in Brussel deed mij, terwijl Mesens aan het tekenen was, een voorstel dat hij me 5.000 BEF zou geven voor de tekening, gesigneerd zelfs 10.000 BEF. Na een uurtje was het werk af en dateerde en signeerde de man het, maar ik ben niet ingegaan op het voorstel van de cafébaas en nam het werk mee naar Hasselt. Ik vond de man heel sympathiek en had met de tekening een herinnering aan een fijne ontmoeting.”

Luc Leën heeft Mesens niet echt gevolgd. De kunstenaar stierf 5 jaar na de ontmoeting in Brussel. Leën vermeldt ook dat de man niet zo heel veel kunstwerken maakte, en vooral een verzamelaar en schrijver was. “Ik herinner mij een veiling in het Luikse waar twee werken te koop waren, maar meer heb ik nooit van zijn werk vernomen.” Leën vermeldt ook dat hij in literatuur tegenkwam dat Mesens veel in het gezelschap verkeerde van prins Karel en zelfs een intieme vriend was van Leopold III.

En toch neemt het werk nu een mooie plaats in aan de muur van de zitkamer. “Ik waardeer in kunst niet alleen de voorstelling of de techniek. Ook herinneringen die aan het werk hangen, krijgen bij mij een plaats. Ik heb de tekening ingestuurd voor Erfgoedkoning, omdat ik wilde aantonen dat aan recente voorwerpen ook heel boeiende herinneringen kunnen hangen. Het hoeft niet altijd oude kunst te zijn, om aantrekkelijk te zijn.”

De aandacht voor kunst is overal in huis aanwezig. “Ik heb die aandacht voor het creatieve en schone meegekregen van mijn vader. Ook mijn kinderen zijn ermee bezig. En in onze drukkerij was het die aandacht voor het creatieve en het schone, die ons vaak uniek maakte. In een tijd dat grafische vormgevers zeer zeldzaam waren, stimuleerden wij bij onze zetters het opmerkingsvermogen om mooie pagina’s te maken. Volgend jaar bestaat onze drukkerij 120 jaar en we hopen dat het creatieve steeds centraal blijft staan.”

Wie was Eduard Léon Théodore Mesens?
Eduard Léon Théodore Mesens (1903-1971) was een Belgische kunstenaar en schrijver, die geassocieerd wordt met de surrealistische beweging. Hij was een vriend van René Magritte. Hij schreef dadaïstische poëzie en samen met Magritte twee boeken. Hij verzamelde, ondersteunde en promootte de surrealistische beweging en onderhield een uitgebreide correspondentie met de kunstenaars. Hij organiseerde als galerijhouder de eerste Belgische surrealistische tentoonstelling in 1934 en werd als medeorganisator betrokken in de London International Surrealist Gallery. Later werd hij directeur van de London Gallery.

Reageer op dit verhaal...