Stokrooie 

Uit de inzendingen van de wijk Storooie kozen Het Stadsmus en de Erfgoedcel voor de drie handgeschreven registers van de kerkfabriek Sint-Amandus, een inzending van Raymond Bruyninx en Jean Vanderspikken.

Je kan deze drie grote, dikke boeken van 5 tot 26 september 2010 bekijken in Het Stadsmus.

Raymond_Bruyninx_en_Jean_Vanderspikken_met_registers_-_foto:_F._Claessens

Dit is hun verhaal.

De kerkfabriek* van de parochie Sint-Amandus in Stokrooie bezit drie handgeschreven registers die gedurende meer dan 100 jaar minutieus vertellen hoe de financiële middelen van de parochie zijn beheerd. Wie ze vandaag wil lezen, moet zowel Nederlands, Frans en Latijn meester zijn.

Het eerste boek bevat de notulen (verslagen) van al de vergaderingen die de kerkraad, het bestuur van de kerkfabriek, heeft gehouden. De kerkraad vergaderde en vergadert nog altijd zo’n twee tot drie keer per jaar om de financiën van de kerk te bespreken of een nieuw bestuur te kiezen. Het onderhoud van de kerk en het beheer van talrijke stichtingen behoren tot de taak van de kerkraad. Het oudste verslag dateert van 1842 en heeft meteen ook te maken met de oprichting van de kerk. Tot dan was de gemeente Stokrooie afhankelijk van de parochie van Kuringen. Het laatste verslag in dit boek dateert van 2005.

De bouw en de inrichting van de kerk kunnen volledig uit dit boek worden afgelezen. Bijvoorbeeld, de Kruisweg die in 1924 werd aangekocht, kostte 14.000 frank. De belangrijkste schenkers kregen een vermelding op de schilderijen zelf.

Stichtingen werden opgenomen in het tweede boek (Kohier IIe Stichtingen/batingen). Het bevat notariële akten van gelovigen die geld of bezittingen schonken aan de kerk, meestal in ruil voor misvieringen, al dan niet na hun dood. Zo schonk een parochielid 1.000 frank op voorwaarde ‘Dat gemeld kerkfabriek zou laten celebreeren ten eeuwigen dage ter parochiale kerk van Sint-Amandus, zes gelezen missen ter eere van het H. Hart van Jezus, op vrije uur, op de zes eerste vrijdagen der zes eerste maanden van elk jaar.’

Ook het derde boek (Stokregister der fundaties) bevat een overzicht van alle stichtingen, zo’n 32 tussen 1834 en 1970.

De kerkfabriek beheert vandaag nog altijd deze stichtingen. De verslagen worden niet meer aangevuld in de oude boeken maar volgen de moderne weg van de computer. Ook de stichtingen zijn vandaag netjes in een computertabel geordend. Want vele van die notariële akten zijn ‘ten eeuwigen dage’ geldig. Bij elke wijziging wordt het bisdom op de hoogte gebracht.

Benieuwd of deze verslagen binnen 150 jaar ook nog zo vlot geraadpleegd kunnen worden.


* Een kerkfabriek is een openbare instelling die de materiële middelen beheert, nodig voor de uitoefening van de eredienst in de parochie.

Reageer op dit verhaal...