home
Home  » Wijken  » Schimpen  » Ik ben kandidaat!

Bouwfacturen 1937 

Ik heb een heel deel facturen van de bouw van het eerste huis van mijn ouders in 1937. In 1944 werd het huis gebombardeerd. Ik heb de inventaris van de inboedel, die moest dienen om geld terug te trekken van de geleden oorlogsschade. Dan zijn er de facturen van de wederopbouw van het huis in 1946.

Mia L.


Aankoop- en garantiebewijs trouwringen 

Ik heb het originele aankoop- en garantiebewijs van de trouwringen van mijn ouders van 1938.

Mia L.


Factuur en nummerplaten van eerste auto in Schimpen 

Mijn vader kocht in 1948 de eerste auto als inwoner van Schimpen. Ik heb de factuur en de eerste nummerplaten nog. De kostprijs was voor die tijd nogal hoog, een Citroën van 92.000 frank. Bij de dreiging van het uitbreken van de oorlog in Korea in 1950 kocht hij reservebanden. Omdat mijn vader vertegenwoordiger was en in de grensstreek vertoefde is er ook een bewijs van voorlopige uitvoer uit 1950.

Mia L.


Banjo van mijn vader 

Ik Ik bezit een banjo die ik vroeger van mijn vader, Michel A., was.
Hij werd geboren in 1923 en is overleden in 2008.
Pa kon er goed op deze banjo spelen en tegelijk ook zingen of mondharmonica spelen. Vlak na de oorlog trad hij in Stokrooie op samen met zijn broer Jef tijdens dorpsfeesten zoals een gouden bruiloft of kermis.
In mijn kindertijd was de zondagavond altijd muziektijd. Pa haalde dan zijn banjo uit de kast en begon liedjes te spelen uit zijn jonge tijd. Vooral het repertoire van Bobbejaan Schoepen was erg populair, maar ook de toen hedendaagse muziek van Will Tura was geen probleem.
Ik was daardoor zo gefascineerd dat ik dit instrument ook begon te leren bespelen. Toen ik 12 jaar was kreeg ik muziekles van broeder Jan in de Broederkesschool in de Lazarijstraat. Voortaan konden we op zondag avond dus samen spelen want met mijn communiegeld kon ik zelf ook een banjo kopen.
Nu heb ik deze oude banjo nog steeds in bezit maar erop spelen lukt niet meer zo goed maar soms doe ik nog een poging.
Mijn zoon heeft al gevraagd of hij deze banjo mag hebben, maar zo ver zijn we nog niet.

Luc A.


Zakhorloge van mijn vader 

Onderstaand zakhorloge heeft voor mij een grote waarde. Het behoorde aan mijn vader die het – zolang ik hem heb gekend - altijd droeg. Binnen in het horloge is de naam “Horen – Vaes” gegraveerd. Voor zover ik me herinner is “Horen” een gekende naam in Hasselt wat betreft horloges e.d.
Wat dit horloge voor mij zo speciaal maakt is dat mijn vader het droeg op het moment dat hij met de fiets over de straat reed en werd gegrepen door een auto. Hij overleed ter plaatse. Het was het jaar 1966 en mijn vader werd 67 jaar.
Op het moment dat mijn vader werd aangereden bleef zijn horloge stilstaan en nog steeds duiden de wijzers het exacte uur aan van de aanrijding.Mijn toekomstige man en ik hadden toen reeds ons huwelijk gepland voor het jaar nadien in 1967. Mijn vader had zich er zo op verheugd maar heeft het jammer genoeg niet kunnen meemaken.
Nog een pijnlijk detail is dat een jaar na ons huwelijk, dus 1968, ook mijn moeder op dezelfde straat en dezelfde wijze, nl. door een verkeersongeval met de fiets overleed.
Wij hebben waarschijnlijk wel allemaal van onze ouders of grootouders dingen met herinneringen meegekregen maar dit horloge blijft voor mij zo bijzonder door de tragische omstandigheden die er toen gebeurd zijn.

Gusta P.

banner